فرمانرو شاخه رده راسته خانواده
جانوران طنابداران پستانداران گوشت خواران گربه سانان
نام علمی
Panthera leo persica
نام انگلیسی
Asian Lion
نام فارسی
شیر ایرانی ، شیر آسیایی
وضعیت(طبقه)جمعیت در دنیا
در خطر انقراض ( Endangered )
وضعیت(طبقه)جمعیت در ایران
منقرض ( Extinct )
پراکنش
ایران ( - ) 0
عکس گونه در گوگل

شیر ایرانی از قدیم الایام تا کنون همیشه برای ایرانیان نماد عظمت‏ ، بزرگی، قدرت، شجاعت و غیرت به شمار می رفته و به یقین به همین دلیل می باشد که نقشهایی از این حیوان زیبا در بسیاری از آثار باستانی ایران زمین همچون حکاکی ها و نقاشی های روی دیوارها، ظروف، سکه ها، فرشهای دستباف، جواهرات ، مهرها، پرچم ها و حتی معماری ایرانی نمایان است.
وجود نقوش برجسته شیر بر درب ها و دیوارهای بناهای تاریخی شهرهای شوش و جرجان (شهری باستانی در نزدیکی گنبد کاووس فعلی در استان گلستان) ، و همچنین تخت جمشید ، بهترین شاهد بر این مدعی است. همچنین وجود دو شیر ایرانی بر کاشی کاری های دروازه درب کوشک شهر قزوین و صحن امام هشتم شیعیان (علی ابن موسی الرضا ع) در مشهد و گوشواره های ساخته شده از نقره با نقش شیر در دوره ساسانیان ، نمونه های دیگری از قدرت طولانی این آفریده در سرزمین پارس است. از سوی دیگر، شیر ایرانی ریشه در ادبیات کهن ایران زمین دارد. حکیم ابوالقاسم فردوسی در شاهنامه ، شیر را اولین حریف رستم در “هفتخوان“ ذکر کرده و با به تصویر کشیدن جنگ رخش (اسب رستم) با شیر، صحه بر قدمت حضور این حیوان اساطیری در فرهنگ ایرانیان گذارده است.
زیر گونه شیر ایرانی زمانی از حاشیه دریای مدیترانه و شمال یونان و ترکیه و ایران گرفته  تا شبه قاره هند شامل پاکستان و هندوستان و بنگلادش می زیسته است. در زمان حضور در خاک ایران ، شیر ایرانی در مناطق وسیعی از جنگل های اطراف رودخانه های کرخه، دز، و کارون گرفته تا مسجد سلیمان و رامهرمز و بوشهر و کازرون و دشت ارژن در غرب شیراز می زیسته است. زیستگاه طبیعی شیر ایرانی در موطن اصلی خود یعنی سرزمین پارس شامل علفزارها ، نیزارها ، بوته زار ها ، بیشه ها ، جنگل ها ، و دشت های نزدیک به آب بوده است.
و آهو و گراز ، گور و گوزن زرد ایرانی از اصلی ترین شکارها در رژیم غذایی آن به شمار می رفته اند.
بدون شک ، مهمترین دلیل انقراض این زیر گونه زیبا ، شکار بی رویه آن به دست شاهزادگان سلسله قاجار و افراد محلی و همچنین نظامیان و مستشاران خارجی به قصد تفریح بوده است. البته تخریب و اشغال زیستگاههای طبیعی آن توسط انسان و کم شدن طعمه نیز نقش به سزایی در وقوع این فاجعه زیست محیطی تا حدودی برگشت نا پذیر داشته است.
طبق چهاردهمین سر شماری صورت گرفته در سال 2015 میلادی در پارک ملی گیر ، تعداد شیرهای ایرانی 523 قلاده گزارش شده است که افزایش 27 درصدی نسبت به آخرین سرشماری که در سال 2010 انجام پذیرفت را نشان می دهد. در سرشماری سال 2010، تعداد این زیر گونه 411 قلاده گزارش شده بود. در سال 2015 ، تعداد شیرهای نر بالغ 109 قلاده ، شیرهای ماده بالغ 201 قلاده، و بچه شیرهای زیر 3 سال 213 قلاده می باشند.
شیر ایرانی در مقایسه با شیر آفریقایی ، کمی از لحاظ جثه کوچکتر است  و میل تهاجمی کمتری دارد. همچنین شیر های نر ایرانی یال کم پشت تری در بالای سر دارند، که بدین ترتیب می شود به آسانی گوش ها آنها را مشاهده کرد. وجود دو خط موازی طولی یال در نرها که از پهلوهای بدن به زیر شکم کشیده شده و همچنین یک چین پوستی در سراسر زیر شکم ، بهترین وجوه  تمایز شیر ایرانی از شیر آفریقایی می باشند، چرا که این دو خصوصیت تنها به شیر ایرانی محدود می شوند. شیرهای نر ایرانی بین 160 تا 190 و شیرهای ماده بین 110 تا 120 کلیوگرم وزن دارند ، و رنگ پوستشان اغلب زرد مایل به قهوه ای است.